De kerk te Strandvik (klik op de foto voor een vergroting)
| is getekend door architect Fr. H. Stockfleth en gebouwd door aannemer Johs. Øvsthus. De kerk kwam gereed in 1857. Deze kerk is waarschijnlijk iets ten noorden van een oudere kerk uit 1628 gebouwd. Daarvoor kerkte men in een middeleeuwse staafkerk. Oorspronkelijk was de kerk te Strandvik een basiliek med hoog middenschip (met ramen) en lagere zijschepen, allen met vlakke plafonds. In 1883 kreeg het middenschip een tongewelf en daarmee kwam er een eind aan het basiliekprincipe. Tevens werden de zijgalerijen weggehaald en kreeg de westgalerij zijn huidige vorm. In 1958 werd het interieur opnieuw geschilderd, waarbij het de kleuren kreeg die het heden ten dage nog heeft. |
 | |
interieur naar het oosten
| het koor van de kerk
|
| | |
 |  |
| altaarschilderij | interieur naar het westen
|
Het altaar kreeg zijn neogotische vormgeving bij de verbouwing van 1883. Het middenveld kreeg een schilderij gesigneerd "C. Christiansen 1883". De tekst er onder is uit Johannes 1,29: "Zie, het lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt". Het is een kopie van het altaarschilderij dat Peter Paul Rubens maakte voor de Onze-Lieve-Vrouwe kathedraal in Antwerpen.
Het kruisbeeld boven de kooringang is gemaakt van hout, dateert waarschijnlijk uit de 17e eeuw en is een overblijvsel uit de vorige kerk, die van 1628.
Aan weerszijden van het altaar bevinden zich twee glas-in-lood ramen van Per Vigeland uit 1949. Ook de psalmborden zijn door hem gemaakt. Per Vigeland is een zoon van Emanuel Vigeland en neefje van Gustav Vigeland (van het Vigelandspark in Oslo).
In mei 2009 bezocht Pål Vigeland, een zoon van Per, de kerk te Strandvik. Hij wilde graag de glas-in-lood ramen van zijn vader zien en herinnerde zich daarbij dat hij als kleine jongen zijn vader bij het maken van deze ramen mocht helpen. Pål Vigeland is goudsmid en beeldend kunstenaar en heeft o.a. het altaarzilver gemaakt voor de kerk te Nore Neset in Os, buurgemeente van Fusa.
In 1873 kreeg de kerk van Strandvik haar eerste orgel. Tegelijkertijd werd ook de eerste organist aangesteld. Het orgel was een gebruikt orgel, afkomstig uit de St. Jørgenkerk in Bergen. Het was in 1835 gebouwd door Peter Nielsen Quarme. Het had 10 stemmen verdeelt over één manuaal en pedaal. Het kan zijn dat dit orgel later terecht kwam in het Noors Volksmuseum in Oslo. Een opmerking hierover in het boek "Norsk Orgelregister 1328-1992" van Stein Johannes Kolnes zou hier op kunnen duiden, maar helemaal duidelijk is de schrijver op dit punt niet.
In 1923 leverde Olsen & Jørgensen orgelmakerij, Kristiania, het huidige orgel. Een orgel met mechanisch kegelladesysteem (zie foto) en de volgende dispositie:
| Hoofdwerk (C-f3) | Zwelwerk (C-f3) | Pedaal (C-d1) | speelhulpen |
| Bordun 16' | Salicional 8' | Subbas 16' | koppel P+I |
| Principal 8' | Liebl. gedakt 8' | | koppel P+II |
| Gamba 8' | Vox Celeste 8' | | koppel I+II |
| Fl. harmonique 8' | Fl. octaviante 4' | | vaste combinaties |
| Octav 4' | Obo 8' | | mezzoforte |
| | | | forte |
| | | | tutti |
Het orgelfront heeft dezelfde neogothische vormgeving als zoveel orgels van August Nielsen, later Olsen & Jørgensen: drie vlakke velden waarvan de middelste het breedst is. In Strandvik gaf men het orgel details van het altaar, m.n. het bovenste gedeelte van het front. Zodanig zelfs dat men kan spreken van een kopie van het altaar. Boven in het middenveld staat de tekst: "Gloria in Excelsis Deo".
De speeltafel staat, zoals gebruikelijk bij dit type orgels, "omgedraaid". Dwz. dat de organist met zijn rug naar het front zit. De registerknoppen hebben witte registerschildjes voor het hoofdwerk, paars voor het zwelwerk, groen voor het pedaal en combinaties van deze kleuren voor de koppels. De vaste combinaties worden bedient door voettreden links boven het pedaalklavier.
mp3-filer met geluidsvoorbeelden van het orgel:
* De noten van dit stuk kan men o.a. vinden in de bundel "Festivity" van Mons Leidvin Takle. Het is deel 1 in de serie "The organ of today" en uitgegeven bij Cantando in Stavanger, catalogusnummer C2141. In deze bundel is het werk, onder de titel "Lo, in the wilderness a voice", opgedragen aan Iman de Zwarte. "motet" uit koraalpartita Psalm 130 Wim Kamp
| opname van het postludium 26 oktober 2008
|
Tot slot een detail-foto van indrukwekkend timmermansarbeid uit het pre-Black & Dekker-tijdperk. 